تشکر از آی طنز که گه گاهی مطالب مارا با هزار عنوان نامربوط میچاپید؛ تشکر از سایت همتبار و نیمای بی معرفت که معلوم نشد چه شد! تشکر از احسان عزیز که ندیده من دوستش دارم ؛ تشکر از آن جواد اسفندگان بلاگ(!)؛ نوید اتابکی ناسیونالیستی از مراغه(هرکجای ایران دوتا بچه باحال مثل نوید داشت؛شهرها آباد بود؛ ایران گلستان؛ کشت مرا با این همه تعهد به زادگاهش؛پیروز باشی) ؛وبلاگ اسطوره عصیان که حقیقت صریح الهجگی(چی شد!) از سر ورویش می بارد؛ وبلاگ زور آباد؛ نسرین خانم همیشه سبز؛ سامان عزیز با آن کاریکلماتورهای بی نظیر؛ مرتضی با آن رو در رویش که ضایع ترین وبلاگ سده اخیر است!؛ حجت محافظه کار(!) و دوست داشتنی که این اواخر سعادت آشنایی شد؛ از گودزیلای به ما مربوط نمیشه که مثل ما کرکره وبلاگ را پایین کشیده؛ و از عادل و عارف عزیز که واحد فنی ما بودن!! :) و یکی هم حامد فدایی که شاید فقط احسان خاطرش باشد که بود...
این همه تشکر کردم؛ چون عجیب بوی بدرود میدهم.دنیای مجازی ما به دوران آخر الزمانش رسیده است...
واقع اینکه این وبلاگ را به حالت تعلیق درآورده و از خداوند منان به موجب تمام بی بصیرتی ها(!) که در ایام وبلاگ داری انجام دادیم پوزش می طلبم.واقعن در این ایام چه پست ها خواندیم و چه پست ها فرستادیم. هرچه گذشت اوضاع ناراحت کننده تر شد و اوضاع پیچیده تر. جوری که آدمی رغبت بیان کردنش را هم نداشت....
فعلن این وبلاگ ملغی و نویسنده اش متواری است ؛برای لقمه نانی!(باشد که روزگاری باز جوید روزگار وصل خویش )
باقی بقای دوستان و یاران//بدرود
منتقد روشن قلب ... 22 خرداد 1390
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم خرداد 1390ساعت 20:49  توسط منتقد روشن قلب
|